Zanussi: mówiłem zbyt brutalnie o ofierze Polańskiego

Rzeczywiście, obelżywie wypowiedziałem się o tej dziewczynie, która była ofiarą Romana Polańskiego. Wyraziłem się brutalnie, może zbyt brutalnie - powiedział w czwartek na spotkaniu w Opolu Krzysztof Zanussi.

Czekamy na Wasze listy. Napisz: [e-mail]

W piątek odbierze tytuł doktora honoris causa Uniwersytetu Opolskiego.

Dziennikarze pytali go o sprawę Polańskiego, w której wypowiedział się w sposób kontrowersyjny. - Nie poparłem nigdy Polańskiego - podkreślał reżyser. - Nie podpisałem listu w jego obronie. Może podpiszę się pod listem o prawo łaski dla niego. Ja tylko wyraziłem się brutalnie, może zbyt brutalnie, że jego ofiara nie była niewinna, bo jej matka była stręczycielką. To wiadomo z procesu. Przedstawianie tego tak, jak to robi pani Środa - że niewinna dziewczyna została zgwałcona przez potwora - nie! Polański był w tej sprawie potworem, ale ona nie była niewinna. Nie bronię kolegi po fachu, ja tylko brutalnie wyraziłem się o ofierze, której matka zastawiła pułapkę na Polańskiego. A on w tę pułapkę wpadł - tłumaczył.

Pytany, czy nie wahał się, czy przyjąć doktorat honoris causa wobec protestów wielu Opolan, odpowiedział: - Zasmuciłem się, że "Gazeta Wyborcza", która tak bardzo broniła Romana, tu lokalnie na mnie napadła. Rozminęliśmy się. Nigdy nie broniłem Romana, ale rzeczywiście obelżywie wypowiedziałem się o tej dziewczynie. Roman podlega takim samym prawom jak wszyscy inni ludzie.

Zanussi mówił, że tytuł przyznany mu przez Wydział Teologiczny UO dał mu poczucie, że ktoś go wspiera. - Bo wiem przecież, że ktoś mnie zwalcza. Mam poczucie radości, że znalazłem aliantów. No i na nekrologu moim to się też znajdzie... Honory z jednej strony są wyrazem próżności, mam tego świadomość, jak wariat, który - jeśli wie, że jest wariatem - to już wariatem nie jest. Ale skończyłem już siedemdziesiątkę - to nie jest czas, w którym człowiek się wznosi. Jestem na ostatniej prostej - stwierdził.

Reżyser dużo mówił o swoich przemyśleniach. - Lepiej dłużej szukać i mądrze znaleźć - stwierdził pytany o swoje poszukiwania, wybory pomiędzy fizyką i filozofią, które studiował, a kinem. - Mamy jedno życie na tej ziemi. Zły wybór, zły krok może być ciężarem, workiem niesionym na plecach, który nas uwiera. Warto mieć odwagę, siłę, żeby się szarpnąć i pójść z tym, co naprawdę nas woła. Ktoś mi kiedyś powiedział: nieważne, co pan lubi, ważne, czy to coś lubi pana. To prawda.

Dziennikarze pytali także, skąd w filmach reżysera tak dużo zadumy nad śmiercią. - Pamiętam, że jestem dzieckiem wojny - powiedział. - Widziałem śmierć, przewracałem się o trupy podczas Powstania Warszawskiego, pamiętam psa wyjącego na balkonie płonącego domu, pamiętam płonące od napalmu konie... Nie wiem, czy to tłumaczy moją zadumę nad śmiercią. Może tak.

Zanussi zdradził też swój pomysł na film, który miałby nosić tytuł "Obce ciało", a poświęcony byłby "kobietom korporacyjnym", opowiadałby o "wielkim ataku kobiet na mężczyzn".

O Opolu mówił jako o miejscu szczególnym poprzez swoją wielokulturowość. - Mogła tu być wielka katastrofa, napięcia sąsiedzkie, tymczasem ludzie żyją tu ze sobą sensownie - mówił. - Nie chcę prawić lokalnych komplementów, ale Opole to miejsce, gdzie realizuje się coś z idei dobrej Europy, gdzie się zapomina o złej przeszłości. To część Polski, która budzi we mnie dobrą nadzieję - podsumował.

Uroczystość wręczenia doktoratu honoris causa rozpocznie się o godz. 11 w auli Wydziału Teologicznego UO przy ul. Drzymały